(bijgewerkt 05 februari)
Op 15 september hebben we het antwoord van de gemeente op onze aanvraag voor het
toekennen
van de gemeentelijke monument ontvangen. Die aanvraag is
afgewezen. Er is geen
gemeentelijke
monumentenlijst, die komt ergens volgend jaar ter sprake.
(de redaktie schrijft in 2014: die is er nu nog niet)
Op die lijst zal de
mortierbunker niet
voorkomen.
Het zou ons zeer bevreemden als de gemeente in februari 2005 anders dan negatief
zal adviseren
op de aanvraag voor de landelijke monumentenstatus.
Onze pogingen om binnen de gemeente draagkracht te vinden voor hun eigen
erfgoed, schijnen dus
vergeefs.
Tegen het besluit van de gemeente Sluis hebben we een apart
bezwaarschrift ingediend,
ondanks het feit dat deze mogelijkheid niet in haar brief vermeld staat.
We willen hiermee de mogelijke indruk wegnemen dat we achter dit besluit staan.
Hoe nu verder op landelijk niveau:
Binnen de RDMZ wordt op dit moment een nieuw referentiekader uitgewerkt, aan de hand
waarvan de
lopende en toekomstige aanvragen voor de landelijke monumentenstatus van
verdedigingswerken
uit de 2e wereldoorlog kunnen worden getoetst, juist binnen de nieuwe
richtlijnen.
Tal van historici zijn, onder
redactie van de
stichting Menno van Coehoorn,
hier mee bezig.
De Dienst zal hun aanbevelingen en de bijbehorende objektenlijst in deze
studie overnemen. Wij weten
dat
de
mortierbunker in Breskens op die lijst van "topmonumenten"
staat. Voor de goede orde zij vermeld dat wij als stichting niet betrokken zijn
bij deze studie.
Er kan een situatie ontstaan dat de gemeente
negatief aan de Rijksdienst adviseert
en
de
bovenstaande
aanbevelingen uit het nieuwe referentiekader worden
gevolgd en de bunker
definitief wordt aangewezen als
landelijk monument.
Hoe nu verder op gemeentelijk niveau:
We hebben de gevraagde inventarisatie van geslaagde integraties van
bunkers in
nieuwe
stadsontwikkelingen ingestuurd en aangevuld met andere voorbeelden
van samenwerking.
We blijven als Bunkerbehoud er alles aan doen ten dienste van: de gemeente,
onze
doelstellingen, onze achterban en de toekomst.
Mocht de Rijksdienst de bunker tot een landelijk monument verklaren, dan krijgen
wij als
initiatiefnemer van een mogelijke inpassing van deze bunker in
z'n
nieuwe omgeving,
te maken
met de eigenaar en de gemeente. Die laatste moet dan de bunker op de gemeentelijke
lijst
zetten, maar zal daar in overtuiging en actiedrang niet volledig achter staan.
Zonder enige
gemeentelijke draagkracht kunnen we lokaal bijna niets realiseren.
Ergo:
Blijkt er geen gemeentelijke draagkracht voor bunkerbehoud in dit deel van Zeeland
te bestaan,
dan is
er geen basis om de eerdere gezamenlijke gedachten van gemeente en de
stichting
verder uit te werken.
West Zeeuws-Vlaanderen valt dan als gebied voor het uitwerken van een nadere
invulling van
verdedigingswerken voor ons definitief af.
Aansprakelijkheidstelling 2:
De aansprakelijkheidstelling van de woningbouwstichting duurt voort. Daags na de
hoorzitting
lag er
een nieuwe brief, eigenlijk niet anders van inhoud dan de vorige. En dat terwijl er
op
het eerste
overleg
is bepaald geen contact te hebben zolang er geen standpunt wijzigt !
En weer wordt gesuggeerd dat we als stichting andere motieven hebben dan
Bunkerbehoud.
Dit is pure onzin voor een stichting met die naam. Ook wordt gesteld
dat wij als bestuurders
in eigen belang hebben
gehandeld. Welk belang wordt hier bedoeld ? Onze dik tweehonderd
donateurs worden
hierbij eenvoudig vergeten. Maar
niet door uw huidig bestuur, het groeiend
aantal donateurs
en
vrijwilligers sterkt ons.
Onze advocaat heeft een passend antwoord verstuurd.
Wij blijven de ontwikkelingen in Zeist alle tijd en ruimte verstrekken en
trekken geen enkele
aanvraag in. Dat het onderwerp behoud van het militair erfgoed actueel is,
blijkt uit een
persbericht over het boek "Op
weerstand gebouwd", een recente uitgave van de RDMZ zelf.
(bijna) tot slot
Als stichting houden we onze achterban op de hoogte.
Dat is de functie van deze website.
We weten dat hij ook door anderen
wordt bekeken en daar is niets mis mee.