Het is een tijdje stil geweest rondom de sloop van de mortierbunker in Breskens. De Rijksdienst voor Monumentenzorg heeft nog geen uitspraak gedaan over een eventuele landelijke monumentenstatus. We hebben recent van de gemeente Sluis twee brieven ontvangen.
De ene bevatte de door B&W ondertekende definitieve sloopvergunning voor de bunker. De tweede brief was de beschikking waarin het college haar besluit tot het verlenen van de sloopvergunning onderbouwd. Van belang hier is het advies van de monumentencommissie van de gemeente Sluis van 20 december 2004. In dit advies wordt voorgesteld de bunker op te nemen in de lijst gemeentelijke monumenten en hem bij de Rijksdienst voor te dragen als landelijk monument. Dit advies is opgesteld naar aanleiding van het bezwaarschrift op de eerdere sloopvergunning en vreemd genoeg niet voor de behandeling van het door de Rijksdienst gevraagde gemeentelijk advies voor het toekennen van de landelijke status. De onderbouwing in het advies van de commissie maakt gebruik van de argumenten uit ons hele dossier aan bezwaarschriften, beschouwingen en voorstellen tot integratie. Ook de commissie acht integratie in een woonwijk mogelijk en noemt de bunker hierbij op niet minder dan zeven punten beschermingswaardig.
Echter, het college acht vanuit haar eerdere toezeggingen richting de woningbouwvereniging, alsmede de vermeende nadelige financiele gevolgen van het behoud van de bunker, de belangen te groot om nog langer op de uitspraak van de Rijksdienst  te wachten.
B&W heeft besloten een definitieve sloopvergunning voor de bunker onder voorbescherming, af te geven. Uit de pers begrijpen we dat de sloop niet direct wordt voorgezet, maar dat de eigenaar wacht tot het einde van de bezwaartermijn van 6 weken.

Hoe nu verder:
Al onze acties waren gericht op het bewustmaken van de gemeente Sluis op hun eigen erfgoed. In de voorliggende jaren is gebleken dat er voedingsbodem was voor het behoud van de bunkers. Het advies van de monumentencommissie van 20 december 2004 is een hard bewijs van dat vertrouwen. Nu de politiek anders heeft beslist, is er voor ons geen reden meer de gemeente Sluis verdere adviezen en hulp op het gebied van bunkerbehoud aan te bieden.
In de perspublicaties met de Stichting Algemeen Woongoed Zeeuws-Vlaanderen worden wij steeds genoemd. Maar uit de door ons gevolgde procedure en al onze stukken, blijkt geen enkele relatie onzerzijds met Woongoed. Zij is geen directe partij.

Afsluitend
De bunker wordt gesloopt, daar is niets meer tegen te doen. Een nieuw bezwaarschrift, eventueel gekoppeld aan een gerechtelijke procedure via de schorsingsrechter, heeft, zonder enige hoop op politieke steun binnen de gemeente, geen zin.
Ook een toekenning van de landelijk monumentenstatus door de Rijksdienst houdt de sloop niet meer tegen.
Alle mogelijkheden om de bunker te behouden zijn vervallen en de gemeente Sluis raakt een deel van haar geschiedenis kwijt.
De hulp van onze stichting, ingegeven door haar doelstelling, heeft niet geholpen. Dat spijt ons, maar we zijn er van overtuigd dat we al het mogelijke hebben gedaan.
Er komen geen rondleidingen langs de Duitse bunkers die de basis vormden voor de hevige geallieerde acties om het gebied te bevrijden.
Dit alles om de haven van Antwerpen bereikbaar te maken in het kader van de grote Europese campagne.
Op Walcheren kunnen we dit deel van de totale geschiedenis jaarlijks aan meer dan 10.000 bezoekers vertellen.
In Zeeuws Vlaanderen verdwijnt de reden voor het zware bombardement en de gevechten, die zoveel burger slachtoffers hebben gekost.

Er is hier maar een verliezer en dat is de gemeente Sluis en haar jongere en toekomstige generaties in haar bevolking.