Bezwaarschrift
Naar aanleiding van de afwijzing
van de gemeente Sluis van onze aanvraag tot het toekennen van de
gemeentelijke monumentenstatus hebben we onderstaand bezwaarschrift ingediend.
Geacht college,
Gaarne vragen wij uw aandacht voor het volgende.
In uw brief, zoals boven vermeld, geeft u in de derde alinea aan dat de
mortierbunker in Breskens niet zal worden opgenomen in het later te
behandelen voorstel voor een gemeentelijke monumentenlijst.
Dit besluit beschouwen wij als een afwijzing van onze aanvraag voor het
toekennen van de gemeentelijke monumentenstatus voor de mortierbunker in
Breskens.
De overwegingen die geleid hebben tot uw besluit worden niet vermeld.
Wij tekenen hierbij, binnen de wettelijke termijn van 6 weken, bezwaar aan
tegen dit besluit.
Wij menen dat onze duidelijkheid in deze zaak van belang is bij het tot
stand komen van de bredere behandeling van het advies dat uw gemeente zal
uitbrengen aan de Rijksdienst voor Monumentenzorg.
De onderbouwing op dit bezwaarschrift is in bijlage gevoegd.
Onderbouwing bezwaarschrift op afwijzing
toekenning gemeentelijke monumentenstatus.
In Zeeuws-Vlaanderen resteren heden ten dagen nog 24 bunkers, gebouwd
als onderdeel van de Atlantikwall. Deze verdedigingslinie werd in de
Tweede Wereldoorlog door de Duitse overheerser aangelegd vanaf de
Noordkaap in Noorwegen tot de Frans-Spaanse grens bij de Golf van Biskaye.
Een militaire bezetting van Vlissingen en Breskens kon zorgen voor de
afsluiting van de Westerschelde om zo de toegang tot de wereldhaven
Antwerpen onmogelijk te maken. Een haven die een grote rol heeft gespeeld
in de verdere bevrijding van Europa.
Dit deel van de wereldgeschiedenis maakt de bunkers in Breskens tot
militair erfgoed van grote internationale waarde.
De hoge concentratie bunkers in Bresens op een relatief klein oppervlak
onderstreept de strategische positie van het dorp in de Duitse verdediging
en moest ervoor zorgen dat de haven en de monding van de Westerschelde
langdurig konden worden verdedigd. De mortierbunker vormde een belangrijke
spil binnen de verdediging aan de zuidzijde van Breskens en betekende een
aanzienlijke dreiging voor de bevrijders. Dit gevaar werd door de
samenhang tussen met de andere bunkers langs de Oude Rijksweg nog verder
vergroot. De geallieerde gevechtskracht en de zware bombardementen en
beschietingen, voorafgaande aan de bevrijding, waren afgestemd op dit
gevaar, teneinde met zo weinig mogelijk eigen verliezen het doel te
bereiken. De mortierbunker is militair-technisch gezien de directe
reden voor de zware gevechten in 1944 en is daardoor geschiedkundig van
belang voor het toelichten van de grote verliezen onder de
burgerbevolking. Dit tastbare bewijs vertelt aan de nieuwe generaties een
deel van het waarom. Hierdoor maken de bunkers een belangrijk deel uit
van de oorlogsgeschiedenis van Breskens, waardoor ze als militair erfgoed
van groot gemeentelijk belang zijn.
Zoals wij steeds in ons Bunkermuseum in Zoutelande
(gemeente Veere) mogen ervaren, vindt het merendeel van de personen, die
de oorlogsperiode hebben meegemaakt, of van thuis hebben meegekregen, het
juist belangrijk dat er nog tastbaar aandacht besteed kan worden aan de
Tweede Wereldoorlog. De bunker moet dan ook in een breder geschiedkundig
kader worden gezien, dient als vestingbouwkundige les en is lokaal van
groot belang voor het besef van de toekomstige generaties. De
gemeentelijke monumentale status is dus noodzaak voor het behoud.
Toekenning van een beschermde status betekent dat bij een toekomstige
wijziging van het bestemmingsplan of een aanvraag voor sloop, steeds een
juiste en brede afweging gemaakt kan worden tussen het historisch belang
en mogelijk andere belangen.