Aanvraag bij de RDMZ
Na uitgebreid overleg met de
Rijksdienst voor Monumentenzorg hebben we op 11 september
besloten de artikel 3 procedure voor het behoud van de mortierbunker te starten.
Wij zijn ons er terdege van bewust dat een dergelijke aanvraag moet voldoen aan
de gestelde voorwaarden.
Als stichting Bunkerbehoud hebben we edoch geen ander motief dan datgene wat in onze
naam staat.
We gaan hier voor behoud van een uiterst zeldzaam, nationaal en internationaal beschreven,
topmonument.
Onze brief:
RDMZ
Postbus 1001
3700 BA Zeist
Geachte staatssecretaris,
Bij deze vragen wij o.g.v. de Monumentenwet 1988 de status van
rijksmonument aan voor een bunker gelegen langs de Oude Rijksweg in
Breskens (Zeeuws-Vlaanderen). De bunker is een zeldzame gevechtsbunker
(type 633) voor een automatische mortierwerper met een kaliber van 5cm,
die slechts op strategisch zeer belangrijke locaties mocht worden
gebouwd. Van de 10 gebouwde bunkers van dit type in Nederland resteren
er slechts twee. Dit maakt de bunker in Breskens zeer zeldzaam tot
uniek. Ook in internationaal verband is de bunker zeldzaam en wordt als
zodanig beschreven in de literatuur. De bunker bezit om deze reden
toonaangevende cultuurhistorische en architectonische waarden van
algemeen belang.
Op dinsdag 7 september 2004 is aannemingsbedrijf Vermeulen uit Breskens
gestart met de sloop van bovengenoemde mortierbunker. Echter, door een
vormfout in de sloopaanvraag werd formeel geen vergunning verleend. In
verband met deze vormfout zijn de sloopwerkzaamheden op ons verzoek stop
gezet. De inmiddels uitgevoerde sloopwerkzaamheden hebben ertoe geleid
dat over de totale lengte van de 2m dikke achterwand 1m van de bunker is
afgeschaafd. Echter, deze schade kan ons inziens gerepareerd worden en
vormt als zodanig geen ernstige aantasting of vernietiging van de waarde
van de bunker.
Teneinde een officiële status voor de bunker te krijgen, heeft onze
stichting inmiddels een verzoek bij de gemeente Sluis ingediend voor
verlening van een gemeentelijke monumentenstatus. Echter, ondanks dat de
sloop is stilgelegd, blijft er sprake van een concrete bedreiging voor
het voorbestaan van het object. De gemeente heeft inmiddels de aannemer
gevraagd alsnog een sloopvergunning voor bovengenoemde bunker aan te
vragen.
Op grond van onze statuten claimt onze stichting in bovenstaand verzoek
belanghebbende te zijn. Hiervoor verwijzen wij naar onze eerdere
aanvraag voor de monumentenstaus van het Landfront Vlissingen, waarbij
wij u onze statuten hebben doen toekomen. Ter voldoening aan uw
10-puntenlijst zijn bij deze brief een historische schets, een
objectbeschrijving, een fotoreportage, alsmede kadastraal materiaal
bijgesloten.
In afwachting van uw besluit,
Hoogachtend,
namens de Stichting Bunkerbehoud,
Bijlage 1. Historische schets: de vesting Breskens en Steunpunt Zuid
(Stützpunkt Süd)
Achtergrond:
In Zeeuws-Vlaanderen resteren circa 24 bunkers, gebouwd als onderdeel van
de Atlantikwall. Deze verdedigingslinie werd in de Tweede Wereldoorlog
door de Duitse overheerser aangelegd vanaf de Noordkaap in Noorwegen tot
de Frans-Spaanse grens bij de Golf van Biskaye. Een militaire bezetting
van Vlissingen en Breskens kon zorgen voor de afsluiting van de
Westerschelde om zo de toegang tot de wereldhaven Antwerpen onmogelijk
te maken. Om de verdediging te optimaliseren werd de monding van de
Westerschelde onder èèn commando geplaatst. Zodoende ressorteerde
Walcheren, de beide Bevelanden en Zeeuws-Vlaanderen als enig Nederlands
grondgebied onder het 15e Leger. Ondanks een eerste planning om de
monding van de rivier tot èèn kern uit te bouwen werd door tijdsdruk
voor de opzet van twee verschillende structuren gekozen. Zo werd
Breskens de rol van Stützpunkgruppe toebedeeld. Deze cluster van
steunpunten moest in 1942 worden opgebouwd als een zogenaamd
Panzerstützpunkt. Dit betekende dat de wapenopstellingen van de
gevechtsbunkers zouden worden uitgerust met hoogwaardige pantserstalen
elementen zoals koepels en schilden. Bouwelementen die gezien de
materiaalschaarste slechts op uiterst strategische locaties mochten
worden toegepast. De hoge concentratie van deze bunkers op een relatief
klein oppervlak onderstreept de positie van de dorp in de Duitse
verdediging en moest de haven van Breskens en de monding van de
Westerschelde langdurig kunnen verdedigen.
Een van de belangrijkste bunkerensembles van de verdediging van Breskens
was het Stützpunkt Süd aan de Oude rijksweg. Dit steunpunt maakte deel
uit van het Landfront van Breskens, dat in tegenstelling tot uitbouw van
het Vlissingse Landfront niet primair als linie, maar in de vorm van een
stelling met een rondomverdediging is uitgebouwd. In het steunpunt
werden naast enkele bomvrije mitrailleurbunkers met pantserplaten (type
630) tevens een uiterst zeldzame dubbele kazemat voor antitankgeschut
(type 642) en een mitrailleuropstelling in een koepel (112neu) gebouwd.
De spil van de verdediging werd gevormd door een mortierbunker met
pantserstalen koepel (type 633), die centraal in de stelling was
gelegen. De centrale ligging van de mortierwerper maakt het mogelijk het
gehele steunpunt, alsmede het voorveld in samenhang met de
mitrailleurkazematten onder vuur te nemen. De hoge concentratie van
gevechtsbunkers voorzag in veel overlappende schootsvelden waardoor een
verdichting van de verdediging ontstond. Deze verdichting werd nog
verder uitgebouwd door de plaatsing van vele kleinere semi-permanente
veldwerken. Deze werden dusdanig gepositioneerd dat zij de blinde hoeken
van de overige vestingwerken beschermden.
Een dergelijke verdichting van de verdediging is slechts te vinden in
Panzerstützpunkte of Kernwerke, waarvan er in Nederland geen
samenhangende voorbeelden meer aanwezig zijn. Een uitzondering hierop is
het voormalig Stützpunkt Süd in Breskens waar dit karakter heden ten
dagen nog goed te zien is. Zo is nog duidelijk herkenbaar de samenhang
van de mortierbunker achter de hoofdverdedigingslinie met de
gevechtskazematten voor mitrailleur en antitankgeschut in de voorste
linie. Naast dat deze bunkers typologisch haast allen zeer zeldzaam zijn
vormen de aanwezigheid van antitankgrachten en versperringen een nog
betere visualisering van het geheel.
Concluderend:
Heden ten dagen is de compositie van het Stützpunkt Süd nog het enige
grotendeels intacte Panzerstützpunkt dat in Nederland resteert. De
waarde van de compositie wordt versterkt door het feit dat op enige
kilometers afstand aan de noordelijke mondingsoever van de Westerschelde
het grotendeels intact gebleven Landfront van Vlissingen ligt. Hiermee
is er zowel op de noordelijke en zuidelijke mondingsoever van de
Westerschelde ieder een toonaangevend en haast intact voorbeeld van de
twee door de Duitsers toegepaste Landfront-structuren. Verder is de
mortierbunker van het type 633 de enige nog resterende granaatwerper in
een Landfront binnen de Atlantikwall en vormt zij samen met een tweede
633 in Vlissingen het laatste stel 633s in Nederland. Echter, de bunker
in Vlissingen is geheel onder het maaiveld weggewerkt en ligt in een
zeewering. Dit object kan naar grote waarschijnlijkheid nimmer zichtbaar
gemaakt worden.
NB) Ook in de internationale literatuur op het gebied van vestingbouw
wordt het Stützpunkt Süd aangeduid als een complex met bijzondere
waarden. Hierbij wordt nadrukkelijk een de zeldzaamheid van de
mortierbunker van het type 633 benadrukt. Zie hiervoor:
- Rolf, R. en P. Saal (1986), Fortress Europe, Airlife Publishing Ltd.
- Phillipart, Frank en Dirk Peeters (2004). De Atlantikwall: van
Willemstad tot de Somme, Een gids langs de Duitser verdedigingslinie van
de Tweede Wereldoorlog, Uitgeverij Lannoo (zie: pagina 78)
Bijlage 2. Objectbeschrijving en waardering:
Objectbeschrijving:
- Ligging: Oude Rijksweg 27, 4511 HW Breskens (binnen de bebouwde kom)
- Kadastraal: Gemeente Oostburg, sectie EB, perceelnummer 2307
- Aanduiding: Regelbau 633, Stand für M19; gewapend betonnen
gevechtskazemat
voor een 5cm mortierwerper
- Registratienummer: Breskens 01-I- 27 (zichtbaar in ingang)
- Afmetingen: 16,3 x 13,3 m
- Kenmerken: Buitenwanden en dekkingen bestaan uit 2m gewapend beton.
Binnenmuren
80cm gewapend beton. Bouwvolume: ca. 900 m3. Gevechtsopstelling (42)
bestaat uit een zeldzame pantserstalen koepel van het type 424P01,
Panzerturm für M19 met een dikte van 25cm en een gewicht van 39 ton. De
bunker is in goede conditie bewaard gebleven. In de bunker bevinden zich
nog
verschillende teksten. O.a. het Duitse registratienummer in de toegang
(zie boven) en een spreuk op de oostelijke wand van de munitieruimte (4)
die luidt:
Kampfgemeinschaft erfordert Kameradschaft. Sie bewährt sich besonders
in Not und Gefahr
Sloopwerk: Sloopwerkzaamheden in september 2004 hebben geleidt tot
beschadigingen
aan de blinde muren van de bunker in de west,-zuid en noordgevel van de
bunker. Ingangspartij, gevechtsopstelling, alsmede de tobruk-opstelling
in de zijn intact.
- Fotorestrictie: geen, zie fotobijlage
- Eigendom: Het object is eigendom van de Algemene Woningstichting
Zeeuwsch Vlaanderen, postbus 128, 4510 AC Breskens.
Waardering:
De mortierbunker van het type 633 is van algemeen belang. Het object
heeft cultuurhistorische waarde als bijzondere uitdrukking van een
culturele en geografische ontwikkeling, namelijk de Duitse bezetting en
de daaropvolgende versterking en verdediging van Nederland tijdens de
Tweede Wereldoorlog door de bouw van de Atlantikwall. Het object is als
zodanig een belangrijk document van de militaire geschiedenis. Het is
architectuur- en bouwhistorisch van belang wegens het bijzondere
materiaalgebruik en de toepassing van moderne materialen en technieken,
met name in de verwerking van gewapend beton en pantserstalen
onderdelen. Het is ook van belang voor de typologische ontwikkeling van
diverse verdedigingsobjecten en structuren inzake de Atlantikwall in
Nederland, alsmede van de Atlantikwall in haar internationale context.
Hier gaat het om een Landfront-compositie, uitgebouwd in een steunpunt
met een rondom verdediging als tegenhanger van het lineaire Landfront
van Vlissingen. De mortierbunker vormt binnen deze compositie de
centrale spil van de verdediging.
De bunker is typologisch zeer zeldzaam tot uniek en heeft in samenhang
met de overige bunkers van het Steunpunt Zuid (Stützpunkt Süd) een
ensemblewaarde als essentieel onderdeel van een groter geheel. Enerzijds
als onderdeel van het Landfront van de Stützpunktgruppe Breskens en
anderzijds als onderdeel van de Atlantikwall zoals aangelegd in
Nederland. (in de vooravond van de geallieerde invasie in West-Europa).
Doordat de bunker een essentieel onderdeel uitmaakt van de Duitse
verdediging van Breskens gedurende de Tweede Wereldoorlog is het tevens
een belangrijk (structurerend) onderdeel van het dorp dat als militair
landschap cultuurhistorisch van belang is. Immers, teneinde de
verdediging van Breskens uit te schakelen werd het dorp zwaar
gebombardeerd met als gevolg dat het dorp bijna volledig werd vernietigd
en er enkele honderden burgerslachtoffers te betreuren waren. De bunkers
is daarmee een van de laatste tastbare vestingbouwkundige relicten uit
een voor Zuid-West Nederland zo bepalende periode.