Alle stalen deuren moeten de bunker uit om gestraald te worden. Daarna worden ze door een constructiebedrijf gerestaureerd om uiteindelijk gelakt te worden. Dan kunnen we ze zelf weer terughangen.
We hebben ervaring met onwillige scharnierpennen bij het project Bunker Oranjemolen, maar deze jongens gaven zich helemaal niet gewonnen. Een hydraulische pers, inclusief het eindeloos warmstoken, het kostte uren werk voor een paar centimeter winst bij een scharnierpen. Dat moest anders. Meer destructief, maar toch zo, dat je er straks na montage geen barst meer van ziet.


Vuurwerk in Toorenvliedt, de drie delen van een scharnier worden verticaal doorgeslepen om de spanning eraf te halen.


Met dit resultaat. Nu zou het makkelijk moeten gaan, dus niet.
Misschien heeft de periode in 44-45 met het zoute water nog steeds invloed.


Zonder meer met vele tonnen persen betekent dat de scharnieren vervormen en de pennen nog vaster komen te zitten. Er zijn volgens eigen idee en in eigen beheer passtukken ontwikkeld en gemaakt. Ieder scharnier kan daarmee tegen de bovenkant van het frame worden ondersteund. De rode wig geeft nog wat meer ontspanning.


Dit passtuk komt direct boven de te verwijderen pen en biedt daarvoor de ruimte.


Als alles pasklaar is gemonteerd, kunnen we gaan persen. De eerste test op 30 maart 2012 was een succes.

Er is een filmpje gemaakt: klik hier